Ali Kılınçsoy

1940 Yılının sonbaharında, ÅŸimdilerde ahır olarak kullanılan üç kemerli bir evde, Halil Usta ve Arzı’nın ilk çocuÄŸu olarak dünyaya gözlerimi açtım. Ä°kinci Dünya Savaşı’nın tüm dünyayı kana buladığı açlık ve kıtlığın kol gezdiÄŸi bir zaman diliminde dünyaya gelmek ne kadar doÄŸru bir eylemdi bilemiyorum. ÇocukluÄŸumun o ilk yılları nasıl geçti, onu da bilmiyorum. O günleri hiç anlatan olmadı ki. Zaten anlatılmaya deÄŸer bir durum da yoktu belki. Çünkü biz güzel günleri anlatır, kötü günleri ise inadına unuturuz. Ä°yi günlerimiz çok ender olduÄŸu için de pek anlatacak bir ÅŸeyimiz olmaz. Bu nedenle benim akranlarımdan hiç kimse çocukluÄŸunun nasıl geçtiÄŸini bilmez. Bilenler pek azdır ve onlar ÅŸanslıdır.
O zamanlar köyde tek okul vardı ve Köy Enstitüsünü yeni bitirmiÅŸ öğretmenler Cumhuriyet Mahallesi meydanındaki toprak damlı bu okulda görev yapıyorlardı.Ä°lk öğretmenim Cuma Öztekin ( Onu rahmetle anıyorum ) oldu. Gelecek yıl da giyilebilsin diye tasarlanmış olduÄŸu için ayağıma bol gelen, Dayım Mustafa Canatan’ın elinden çıkma ayakkabıyı sürükleyerek iki kilometreye yakın bu yolu kar kış demeden teptiÄŸimi iyi hatırlıyorum. Sıralarımız « Çöp Sıra » ydı. Bu sıralar kalın bir kavak aÄŸacının uzunlamasına yarılmış yuvarlak kısmı alta gelecek ÅŸekilde yere berkitilmiÅŸ olurdu. Oturaklarımız da aynı ÅŸekildeydi. Sıralar dersliÄŸin üç duvarı boyunca uzandığı için orta kısım boÅŸtu. Biz Ören Mahallesinden gelen öğrenciler öğle yemeÄŸi için azık getirirdik. ÇoÄŸu zaman katık olmadığı için sobada ısıttığımız yavan ekmekleri yerdik. BuÄŸday ekmeÄŸi yiyebilen çiftçi çocukları için yavan ekmek sorun deÄŸildi. « BuÄŸday ekmeÄŸinin katığı içinde » denirdi. DiÄŸerlerimiz ya arı çavdar ekmeÄŸi ya da arpa – buÄŸday karışımı ekmek yerdik.
1954 yılında Ä°vriz Ä°lköğretmen Okulu sınavına katılarak yatılı öğrenci oldum. Bir yıl sonra AkçadaÄŸ’a 24 kiÅŸiyle birlikte naklimiz çıktı. 1960 yılında öğretmen okulunu pekiyi dereceyle bitirdim. Ä°lk tayinim Van’a çıktı. Orada üç yıl çalıştım. ÇeÅŸitli yerlerde çalıştıktan sonra 5 yıl kendi köyümüzde çalıştım. 1963 – 69 yılları arasında doÄŸan üç çocuÄŸum oldu.1974 yılında Ä°zmir’e tayin istedim. 1980 yılı Ekim ayından itibaren 5 yıl Almanya’da öğretmenlik yaptım. Almanca dil okulunu pekiyi dereceyle bitirdim. Modellversuch Auslanderpedagogik kitabının yazılmasına katkıda bulundum.
Almanya’dan döndükten sonra Anadolu Ãœniversitesi EÄŸitim Ön lisans bölümünü bitirdim ve bir süre daha çalıştıktan sonra emekli oldum. Kemali Babanın yüz ÅŸiirini kapsayan bir kitapçık ve köyümüzün geçmiÅŸini irdeleyen bir çalışma yaptım.

 

Öz geçmişi

Leave a Reply